Ik zie het leven als een reis in het herstellen van onze innerlijke wereld.

Van een bewustzijn dat overleeft naar een bewustzijn dat vrij is en leven schept.

Naar mijn gevoel is dit ons levenswerk van waaruit (het) leven natuurlijk gaat vloeien.

Als een reis in het wakker worden voor onze volledigheid en ons oorspronkelijke zelf.  Als iemand die zich veilig en vrij voelt om te zijn wie hij of zij is, waar en wanneer ook. Een soeverein iemand, die zijn of haar eigen weg baant via het hart en een diep weten.

Waarbij elke interactie, gebeurtenis, plaats of ding een rol speelt, in hoe onze innerlijke wereld of ons bewustzijn is samengesteld.

Zoals bij

〉  onze opvoeding en jeugd, onze schoolse opleiding en aangeleerde kennis,…

〉  ons werk, een scheiding, financiële moeilijkheden,…

〉  allerlei interacties: de alledaagse contacten met jong of oud, of die bij partnerschappen en/of met dieren

〉  een disfunctioneren, een gedrags- en ontwikkelingsstoornis. Van perfectionisme, pleasgedrag, een verslaving tot dyslexie of ASS

〉  een aandoening en ziekte. Van blessures, een burn-out of een depressie tot de menopauze, fybromyalgie, dementie of een andere levensbedreigende ziekte.

〉  een dieper zielsniveau. Je voelt bijvoorbeeld dat je hier niet echt hoort en anders bent. Je voelt dat je oude patronen aan het doorbreken bent. Of je ontmoet een zielsverwant waardoor er binnenin veel gebeurt, en/of je voelt de roep om je zielsdoel vorm te geven.

De hoofdzaak van allerlei lichamelijke klachten en ziektes zou voor 90% bestaan uit stress…

Daar gaat een geschiedenis aan vooraf.

Als kind wisten we diep van binnen precies waar we vandaan kwamen en wie we waren. We droegen een unieke blauwdruk in ons, van hoe het leven zich via ons wou uiten.

Doordat we, door allerlei omstandigheden, niet in de mogelijkheid waren onszelf te zijn en onszelf te ontwikkelen, zijn er zich spanningsvelden gaan vormen. We hebben manieren van denken en voelen, van zijn en omgaan ontwikkeld om onszelf te beschermen en te overleven.

Een geschiedenis dat eigenlijk nog dieper gaat dan ons huidige leven en die samenvalt in elk moment. Er is ook nog de erfenis van onze ouders en voorouders die we in ons dragen, en de geschiedenis van onze ziel.

Onze levensenergie zijn we in een – innerlijke en uiterlijke – realiteit gaan steken die in essentie niet onze waarheid of werkelijkheid is.

We sloten gaandeweg ons hart voor wie we werkelijk waren en delen van onze ziel gingen zich gaan terugtrekken. We leefden vanuit ons gewonde zelf, onze mind, waardoor onze ware realiteitszin werd overschaduwd.

De spanning van elk moment – van het onbewust constant checken of het veilig is – is zich gaan opslaan in ons celgeheugen. Daardoor staat ons zenuwstelsel eigenlijk altijd aan en is er spanning, ook als we in –  wat wij noemen – rust zijn. 

Een spanning die we eigenlijk ergens normaal zijn gaan vinden, terwijl ze dat niet is.

Genezen is voor mij een holistisch proces dat elk aspect van ons leven omvat. Een onderlinge verbondenheid tussen ons mentale, emotionele, energetische, spirituele en fysieke lichaam.

Ons lichaam: elke cel en orgaan, ons weefsel, spieren en onze huid, ons dna e.d. is in verbinding met wat we geloven, met hoe wij denken, ons voelen en hoe we leven.

Is in verbinding met alles en iedereen rondom ons.

En is in verbinding met een nog hogere macht, een levensbron.

Een levenskracht dat alle leven aanstuurt. 

Onze ware realiteitszin en onze pure zijnsstaat staan voor immuniteit. Onze levensenergie stroomt dan, onze zelfwaarde en gezondheid zijn in tact en onze draag- en veerkracht zijn dan optimaal.

Doordat onze ware realiteitszin en onze pure bewustzijnsstaat overschaduwd is neemt onze aangeboren capaciteit af.

Je kan dat enerzijds zien als levensenergie dat stagneert en spanning dat zich vast zet, waardoor we een lichamelijke klacht ervaren.

En anderzijds als levensenergie dat afzwakt waardoor al onze cellen, organen, spieren, facia, dna e.d. geleidelijk aan gaan degenereren.

Het is te herleiden naar de impact van het ontkennen en niet leven van ons diepste zelf, en naar een jarenlange verkeerde ‘aansturing’. Onze natuurlijke manier van zijn is het vrouwelijke in ons dat inhoud geeft en leidt. Door een natuurlijk functioneren en de match met de juiste energiefrequentie gaat ons zenuwstelsel zich veilig gaan voelen.

Daarom kunnen we spanningsvelden zien als de subtiele en sluimerende link naar vele gezondheidsproblemen en/of de achterliggende link van een gezondheidsprobleem. Zijn het psychosomatische klachten.

Iets waar we voorstaan is geen einde, maar een begin… een doorgang naar meer van ons authentiek bewustzijn.

Om terug naar binnen te keren…

Niet door onszelf te fixen, te veranderen of iemand te worden. Ook niet door ons best te doen of te performen, maar door gewoon te zijn wie we diep van binnen reeds zijn. Met als doel om de spanningsvelden van lijden, conditionering, trauma,…  te harmoniseren in het nulpunt, zodat onze natuurlijke aard weer kan oplichten.

Ook niet vluchtig en gehaast, wel bewust en gestaag. Want het is een proces van verschillende lagen en niveaus waarbij ons lichaam gewenning nodig heeft. Zie het als een onderweg zijn in elk moment en meebewegen met de golven van het leven…

Waarbij – in het moment zijn – van groot belang is, want daar vindt al dan niet alchemie plaats.

Zodat we weer ‘ja!’ zeggen tegen onszelf, tegen ons lichaam en contact maken met haar behoeften en haar originele intelligentie en waarheid.

Een innerlijke vrouwelijke capaciteit gaan opbouwen dat ons richting geeft.

Vriendelijk zijn naar onszelf… in vrede zijn.

Onze eigen vertrouwensband eerst herstellen waarna al de rest volgt…

Een hoofd dat uiteindelijk niet meer overleeft en stuurt via lijden, aangeleerde kennis, conditionering,… waardoor we uitgeput raken. Maar dat voorbij gaat aan alles wat het ooit heeft geloofd. Dat samenwerkt met de wijsheid van het lichaam en de natuur.

Als een moeiteloze en energie gevende beweging.

Terug naar onze wortels… Doorheen het belichamen van echtheid naar ware authenticiteit.

Een bewustzijns heroriëntatie waarop ons lichaam automatisch gaat anticiperen.

Want onze hersenen hebben het vermogen om nieuwe neurale paden te vormen, en bestaande verbindingen te versterken of reorganiseren. En onze cellen, organen, spieren, weefsel, dna e.d. hebben het vermogen zich aan te passen en te veranderen van (bewustzijns)structuur.

Elk deel in ons lichaam herinnert zich haar oorsprong.

Je leven zien als een reis in bewustzijnsherstel geeft je een ruimer perspectief en een andere benadering van je levensstijl en leven. Je bevrijdt jezelf niet alleen van veel vooropgestelde concepten en invullingen die jou zelfwaarde inperkten, je krijgt je reserves terug en voelt je veilig waardoor je eigenlijk toekomstige lichamelijke klachten en ziekten voorkomt.

Wanneer ze zich toch voordoen, zie je ze als een drempel die je kan overstappen.